:-<

Үхлийн тухай зүүд.

Үхэл - хагацал 2 бараг л нэг утгатай үг юм уу даа. Хэн үхсэн тэр тэднээс үүрд хагацан оддог...
Би урьд өмнө үхлийн тухай их олон зүйл эргэцүүлэн боддог байлаа. Гэхдээ өнгөрсөн шөнө зүүдэлсэн зүйд маань өмнөх бодлуудыг маань тэс өөрөөр болгож өөрчилсийм.
Их өндөр хурдтай машинд явж байгаад хавцалаас нисэж тэрхэн зуур туулж өнгөрүүлсэн ахархан амьдрал зурс гээл өнгөрөх юм. Тэгээ яаааг газар унах агшинд БЛОВ БООМ гээл тэсрээл амьдаараа түлэгдэж үхэх байх гэж бодож байлаа. Гэтэл машин маань газар унахгүй хийсээл явж явж байгаал эргэлдээл өнхрөөл бараг л тэнд өнхөрж байхдаа амьд гарах нь уу даа хэмээн амьдрах хүсэл маань төрөөл, тэгтэл өнхөрж явсан машин маань тогтмол ус шиг юман дээр очоод живж эхэлтэл би өөрийгөө аль хэдийнээ үхсэн гэдгийг ойлгосон. Миний талын цонхон дээр намайг үхсэнээс хойш надтай холбоотой хүмүүс яаж хэрхэн аж төрж буй нь нэг нэгээрээ харагдаал. Надаас хойш миний санаа тавьдаг байсан хүмүүс надгүйгээр аз жаргалтай хөөрөн баясаж байгаа нь харагдаал. Би тэгхэд өөрийгөө ямар залуугаараа яасан цаг зуурын үхчихэв дээ хэмээн харамсан уйлж байсан...
Цагаасаа өмнө ч гэхийм үү хүсээгүй мэдээгүй байхдаа үхэхд хүнд ямар мэдрэмж төрөхийг мэдэрч билээ. Харамсалтай, харамсмаар ч үхэл ямар ч үнэ цэнгүй.
Тэгээд сэрхэд өөрийгөө амьд байгаад хичнээн их баярласан гээч хэхэ.

Гарчиггүй.

Манарцан, ууцан, согтоцон, бодолгүй үхцэн юм шиг чимээгүй таг далы мөрөөдөлд автцан.
Анатемагын 08-ыг сонсцон, гуниглацан.
Элдэв зүйл бодохгүй, бодолшгорохгүй гүрийлээ.Сэтгэл хоосон оргиол, тэр л орон зай нөхөгдөхгүй, сэтгэл хангалуун бус.
Уйтгар, гуниг, ганцаардал дахиал намайг эзлэн түрэмгийлэн авах шиг л байна.
Тансаг аялгуун дунд ганцаараа хатуу дарс уун сэтгэл дунд нуугдаж буй гаргаж чадахгүй байгаа эмоцоо гарган бухимдал гансарлаа тайлахсан...
Ахархан жижиг зүйл дээр өөрийгөө зовоож байгаа ч юм шиг. Мэдэх юм алга амьдрал өөрөө тэр чигээрээ кайф ч юм уу ингэж зовлонд автаж буй маань хувь хүний амьдарлыг мэдэрч буй мэдрэмж ч юм шиг. Хүн бүр амьдарч хүн болсноо өөр өөр л мэдэрдэг байх миний хувьд ингэж мэдэрч байгаа ч юм шиг. Мэдэх юм алга болий хамаг бодол минь салхинд туугдах навчис шиг хийсчихлээ.

Бухимдал.

Олоон олон замын салаа урт удаан аялах аян зам. Бүгд л адилхан хүмүүс нэг л эгнээнд зогсох авч бүгдэнд нь өөр өөрийн гэсэн явах, үзэх зам бий. Тэд бид гэж хуваагдах байх. Энгийн бөгөөд нэгэн хэвийн дараалалсан амьдрал нүдэн балаа чихэн дөлий мэт. Уйтгартай залхмаар амьдарлын нэгэн хэвийн эцэс нь үл мэдэгдэх тогтолцоо хэв маяг. Энэндээ дасч сэтгэл ханасан энэнээс илүү гарч, иймээс өөр ямар байдаг талаар мэдэхгүй. Юуны төлөө яах гэж байгаам? Нөгөө амьдарлын төлөө. Хэнд ч хэрэггүй мэт чамаас авч чамд өгдөггүй нийгмийн төлөө зүтгээл хоёр идэхгүй хоосон хонохгүй хорвоо. Тэрэнд түүнд өөртөө гэх зүйлсийн төлөө бие мах бодь сэтгэл санаа хөлс хүчээ зарцуулах хэрэг байна уу? Юуны төлөө яах гээд байгаам? Хариултыг нь олж авч чадахгүй л дээ. Тэгвэл одоо яах уу яамаар байна? Яавал дээр үү? Үнэхээр залхмаар гарах гарц гэж байхгүй бив битүү өрөөнд паникнд орчлоо. Цаашдаа яаж хэрхэн амьдрахаа мэдэх юм алга. Ирээдүйгээс айх айдас бүх бие оюун санаагаар маань тархаж өт мэт хамаг бие санаа бодлыг маань идэж шимэн, өмхийрөн, ялзарч байна. Энэ бүгд тэр чигээрээ хар дарсан зүүд байгаасай. Цацрах нарны туяанд ээгдэн нойрон дундаас инээмсэглэн сэрж нэг л дулаахан зөөлхөн мэдрэмж төрж бүх зүйл тун сайхнаар төгсөж байгаа мэт аз жаргалын газар байгаа юм шиг санаа зовохгүй сэрэх юмсан.

Дэмий-3

Гадаа бүүдийгээд харанхуй болчижээ. -Архи уух уу?
-...........
-Үгүймаа гэхэд ядаж гадаа гарч алхах хэрэгтэй. Хэрвээ архи л уух юм бол болчих юм шиг санагдаад байна.
-Юу болох гээд байгаам шиг санагдаад байгаа юм?
-Тэр тэр гүн дотор нэг тийм том бул чулуу байна. Тэрийг доош нь живүүлэх хэрэгтэй АРХИНД.
-Нэг л сайн ойлгосонгүй чамд юу тохиолдоов? Ямар бул чулуу байдаг билээ?
-....... Энийг би өөрөө өөртөө зориулж үүсгэсэн юм. Хараал идсэн ертөнц дээр өөртөө нэг асуудал үүсгэж тэрэндээ гутарч байхгүй бол амьдрал дэндүү энгийн бөгөөд надад гутармаар зүйлс үгүй болчихно. Амьдрал уйтгартай санагдаж ганцаардсан үедээ нөгөө өөрөө өөртөө зориулж бүтээсэн сэтгэл санааг унагагч зүйлээ бодох хэрэгтэй. Тэгээл чи амьдарлын талаарх аугаа хүмүүсийн хэлсэн үгс элдэв онол ч байдым уу юу нь ч байдым чамд аль нь ч хэрэггүй. Нөгөө өөрийнхөө сэтгэл доторх бодлын тэнгис дотроо өөрөө өөрийгөө айлгаад хөвж байх юм байгаам. Өөрийнхөө бодол санаа дотроо энэ эргүүлэг мэт утгагүй амьдарлын тогтолцоог бодож өөрийнхөө алдаануудыг олон буруу шааж түүндээ үнэмшиж, гэмшин, айх хэрэгтэй байгаа юм. Ирээдүй бол тэр чигээрээ сүйрэл, үхэл гэдэгтэй эвлэрч баярлах хэрэгтэй. Харин архи бол яг одоогоор энэ дэмий бодлоос салгаж ийм сонирхолтой зүйл байдаг шүү хэмээн магтмаар эд байгаам даа.

???!!!...,,,?

Юу ч хамаагүй хийх хүч алга. Ямар ч урам зориг алга. Зүгээр л зүгээр л ямар ч сонирхол алга. Бие минь би ч гэлээ ухаан санаа маань өнцөг булан бүрт өөр өөрийн гэсэн орон зайд амьдарч тэдний ширхэг бүхэн минийх байхаас залхасан юм шиг. Би гэж би биш болж тэр, энэ, тэд нар болоод хувирцан мэт. Би гэж байгаагүй намайг байсанг хэн ч мэдэхгүй тэр би байсанг мэдэхгүй өөрийгөө л байсан мэт санах байх. Бүх эд эс маань үхэж, хамаг оюун бодол үгүйрэн хоосорч, тоос шороо мэт л хаа хамаагүй цацран тарж гарт баригдхааргүй болчиж. Бие маань төв цэг дээр л байна. Хашаа ч халтирч мэдэх бөөрөнхий дээр. Аль талруугаа унах бол бие маань ч бас л тоос мэт болон задрах бол уу. Хамгаас илүү хүссэн зүйл нь эрх чөлөө байсан мэт зүг бүхэнлүү уяанаасаа алдуурсан ноход мэт тэмүүлэх бол уу.
Тэр биднийх бид ч бас түүнийх. Бүхлээрээ түүнийх, биднийх болох бол уу. Хязгааргүй уудам, хязгааргүй өргөн том, хязгааргүй эрх чөлөө, хязгаар нь үл мэдэгдэх гайхамшигт ертөнц, хязгаарт нь хил зааг гэж байхгүй. Өнгөлөг, мөнгөлөг, гялалзаж, гялбах од гариг эрхэс гээд урьд өмнө нь хэзээч харж байгаагүй тэр гайхалтай зүйлс нүдний өмнө удаан гэгч нь хөвж буй мэт өнгөрөхд нь гайхан бишэрсэн харцаар нүдэндээ ч үл итгэм алмайран өнгөрөх байхдаа. Хэзээ ч юунд ч санаа зовохгүйгээр зөвхөн чи бид 2. Биднээс өөр хүн байгаагүй мэт байсанг нь мартагнасан мэт. Яагаад ч сэрэхгүйгээр бөх бат гүн унтаж буй мэт тийм л хийсвэр, хязгааргүй, уян налархай, зөөлхөн, бодит орчлонгоос салсан мэт зүүдний юм шиг л ертөнцөд баймаар байна.

Hope of october.

Нойрны эм уугаал өдрийн 4, 5 цагын үед сэрэх юмсан. Унтаал байхад цаг хугацаа их хурдан өнгөрөнө дөө. Зарим нэг зүйлийг хүлээж тэсэхгүй нь. Өчигдөр гэхдээ хальт харсан. Зам гараал гүйгээд явцан.
Сайхан дуу сонсоод л.... Уртаас урт бодлын тэнгис.... Элдэв бодол, мөрөөдөл, хүсэл, шаналалаар дүүрэн тэнгис.... Ирээдүйгээс айх айдас, түүний тухай бодлууд, элдэв мөрөөдөл....
Энэ бүгдэд итгэх итгэл бий болгохыг оролдож байна. Утга учирыг үүсгэх шалтгаан үүсгэж байна. Ойлгохгүй зүйлийг мартуулж хийсвэр зүйлийг итгүүлэх 10-р сар. Тэрэнд л миний шалтгаан байгаа түүнийг санаж байна....

9-р Сарын сүүлийн бичлэг.

Нэг баагий ингээл ярьж байж гэн л дээ. Тэгсэн чинь ингээл ингэсэн чинь тэгээл энтэр гээл хэдэн найзууд нь тойроод сууцан элдэв шалдав хов жив худлаа үнэн юм яриал байж. Яриаг нь чагнаал байхад хорвоо дээр тохиолддог зүйлс тэр баагийд баараг л тэгш гэхдээ жаахан дарамт ихтэй тохиолдоод байх шиг байнаа. Тэгээ юм гэдэг хар цагаан гээл ээлжилж байдаг хойно. Одоо л гоё шаажын гэдэг байгаа. Хахаха

Харилцан яриа.

"Юу байна?" - Ямар нэгэн юм байна уу?
"Өөр юу байна?" - Бас л уу?
"Сонин юу байна?" - Сонин харагдах ямар нэгэн юм байгаам уу?
"Юу хийжийн?" - Хийсэн юмгүй ээ. Ямар нэгэн юм хийж байгаа нь тодорхой нэг л нуугаад байна даа.
"Хаагуур байна?" - Хувийн шинж чанартай асуулт. Хариулах нь шал тэнэг. Хариулахгүй байх нь бүүр ч тэнэг юм уу. Гэхдээ л "юу хийж байна?" гэдэг чинь хаана байна л гэсэн үг. Тэхээр юу хийж байгаа нь чухал. Гол нь л юу хийж байна?
"Чи айж байна уу?" Юунаас? Хэнээс? Хаанаас? Яагаад? дэлгэрэнгүй асуулдаа. Чи юунаас айдаг вэ гэх мэт үү?
"Чамд зорилго байдаг уу?" Ямар төрлийн зорилго байх ёстойм? Харин надад мөрөөдөл байдаг. Ямар гэж асуухгүй.
Хүмүүс ер нь нэгнийгээ ойлгох гэж юм ярьдаг. Би бол яриад өөрийгөө ойлгуулж чадахгүй байх. "Яагаад?" Учир нь гонсгор байна.
"Түүний дотор юу байдаг бол?" Омогтой шүрүүн дүр төрх нэгэнтэй арилсан байх. Одоо уйтгартай дүнсгэр харц л харагдах болж. Бүгд л түүнийг цоглог байгаач гэхийн. Инээгээл байхым тэгсэн хэрнээ харц нь бүүр хатаж гуньдсан навч шиг үхчиж байна. Одоо тэрний дотор хэн ч байгаам бүү мэд.
"Ой дотор төөрч байсан уу?" Төөрцөн байна өө. Тэр дээр байгаа нарыг харж байна уу? Тэнд л манайх байдаг.

Бодол - Эргэлзээ.

Хүн байнга л эргэлзэж байдаг байх гэж бодоод байдын. Би өөрөө бие дааж шийдвэр гаргахдаа их маруухан л даа. Дандаа л бусдаас зөвөлгөө, тусламж авч байж ямар нэгэн алхам хийдэг.
Баруун, зүүн хоёрын аль талаар явах уу? Зүүн тал нь хэтэрхий гэгээлэг юм нар мандаж байна. Баруун талд нь нар жаргаж байна удаан зогсвол харанхуй болох юм байна.
Зүүн - Ургаж буй нартай зэрэгцэн гэрэл гэгээ дунд ариун шударга үйлсээр хөдөлмөрлөж амьдрана. Гэхдээ бэрхшээл, асуудал их л тохиолдоно. Алийн болгон юм бүхэн санасанаар бүтдэг байлаа даа.
Баруун - Нар жаргаж байгаа ч гэсэн надад харанхуй нь таалагдаж байна. Гэрэл гэгээ дунд хэтэрхий өө сэвгүй хүн болгож амьдрах хэцүү юм. Өөрийнхөөрөө биш бусдын таашаалд нийцүүлж амьдрах шиг хэцүү зүйл байхгүй шүү. Тэгэхдээ энэ талд дураараа хувирч болхым байна.

It's all about you.

Ялдам харц, дулаахан инээд, сэтгэл татам хоолой бла бла яасан ч сайхан охин санаанд минь буугаад байна даа. Чамд би дурлачихлаа. Яг л миний бодож явдаг байсан бүсгүй энэ л байсан байна. Даанч намайг анзаарсангүй.

Дэмий-2

Бодож төсөөлөн хийсвэрлэж сэтгэх ургуулан бодох. Утгагүй юм. Зүгээр суухаар зүлгэж суу гэж үнэн үг шүү би л гэхэд ингээл дэмий хэнд ч хэрэггүй юм бичиж цаг нөхцөөж байх гэж. Хийх юмтайсан бол юу гээл ингээд сууж байхав дээ. Миний хямдхан үзэл бодлууд. Үзэл бодол ч гэж бараг л төлөвшөөгүй хувь хүн. Бусадад инээдтэй санагддаг миний дуртай зүйлс, иш хөөрхий дөө хэмээн бодож дотроо инээн яаж нэг нүүрэн дээр нь хэлчихгүйхэн доош нь хийх вээ гэсэн санаа. (Энэ хэсэг дээр яг нэг муу "Poser" болцым шиг санагдчихлаа хаха.) Шал дэмий цаг авсан юм хийхийн "пизда яах гэж уншив аа." хэмээн боддог байх даа.
Бусдын дуртай сонирхдог юманд дурлаж "энэ гоё юм байна надаа таалагдаж байна." хэмээн тэднээс дуртай зүйлийг нь шууд өөртөө таалагдуулах бол шал утгагүй хэрэг. Аливаа зүйл дээр өөрийн гэсэн "Taste" -тэй байх нь хамаагүй гоё! Бусдын тэр л авсан мэдрэмж хэлсэн зүйлийг өөртөө шууд утгаар буулгаж хүлээн авах хэрэг байхгүй. Тэрийг хэн таашаал гэх юм бэ? Тэгэхээр бусадтай санаа бодлоо хуваалцаж санаа солилцох хэрэг байна уу? Иймэрхүү юманд дургүй л дээ чимээгүй л байдаг. Тэгэхдээ сэтгэгдэлээ дотроо хадгалах хэцүү шүү.
Хүнд хэцүү зүйлсийг ойлгож хүлээж авах чадвар маань буурч улам л жижигхэн энгийн зүйлээс таашаал авч илүү эмзэг өрөвч энэрэнгүй болж байна. Энэ юуных юм бол? Төлөвшиж боловсроогүй байхдаа тийм хүнд гэгдэх зүйлсэд дуртай байсым болов уу? Тэгээ одоо томроод юмны жаал жуул захыг ойлгоод ирсэн чинь тийм хүн биш гэдэг нь дотроос минь гарч ирээд байна уу? Миний энэ урлаг соёл гээчийн мэдрэмж улам толгой эргэм уруудаж байгаам шиг.
Ер нь хүмүүний амьдрал гэгч юун дээр тогтож, юуны төлөө, яах гэж, ер нь тэгээ энэ ертөнц гэгч хэнд хэрэгтэй юм? Энэ та бидний амьдрал, өөрийгөө ч, хэн гэдэгээ ч ойлгохгүйм байна.
"Ойлгох юм алга. Тэгээд кайф." хэмээн -.----- нэгэн асуултанд хариулсан байдаг энэ үгийг хариултандаа хэрэглэчихье.

Дэмий.

Зүгээр л дэмий бодол. Хийх юмгүй сууж байхад толгойдоо орсон бодолоо бичээд сууж байхад сайхан юм. Аюурзана - ын хэлсэн үг л санаанаас огт гарч өгөхгүй юм.
"Авъяастай хүнийх шүлэг
Авъяасгүйнх нь сэтгэгдэл..." гэж. Хүний мэдрэмж, сэтгэмж, авъяасаас бүтсэн уран бүтээлээс сонирхогчид ташаал авна гэдэг сонин байгаам шүү.

Зарим зүйлс.

Сэтгэгдэл. Түрүүхэн тв-гээр "Москва слезам не верит" үзлээ гайхалтай кино шүү үзээд үзээд уйдахгүй. Сая үзхэд сэтгэл улам бүр илүү хөдлөсөн яагаад гэдгийг мэдэхгүйм. Бүүр нэг залуу байхдаа үзэж байсан юм шиг л ямар нэгэн оюун ухаанд минь мартагдсан зүйл сэргэж байгаам шиг л киноны хөгжилтэй, гунигтай хэсэг бүхэн дээр чинь сэтгэлээсээ инээгээл уйтгарлаал ... Катя-г үйлдвэрийн дарга гэдгийг нь мэдсэн Гоша хаяж явчаад орж ирэхд Катя-гын харж буй харц байгаа байдлаас "Би чамд хичнээн их хайртай гээч чамайгаа үнэхээр их саналаа" гэсэн харцаар хараал, эргэж ирсэнд нь баярласан мишээлт нүүрнээс нь үзэгдээл тэр хүн хичнээн их жаргалтай байгааг нь хүний нүүрний хувьрал, харцнаас харж болно гэдэг бас л гайхалтай байгаам шүү үнэхээр үнэмшилтэй жүжиглэлт шүү. Өөрийн эрхгүй нулимс гарах гээл.

Бодол-2

Сэтгэл нэг л гонсгор байна. Яагаад ч юм ийм байх ёсгүйм шиг санагдаад байхым. Тэхдээ л уйтгар гуниг гэдэг чамд ч надад ч байх ёстой. Чи яагаад бид нарлуу ингэж хардым? Биднийг тэнэг амьтан болохоор уу? Угаасаа чи надад хэрэггүй чам шиг хүн надтай байх учиргүй. Гэхдээ чиний үнэр, эрхамсэг байдал, бардам алхаа, шулуун харц ... чамайг үзэн яджын. Зэлүүд мэт байсан энэ газар ийм хүүхэн явахыг хараад толгойд минь ийм их бодол зурс хийсэнд дахин эргүүлэн бодлоо. Үгүй ээ энийг бодоод байх юу байгаам зүгээр л босъё.
Тамхиа хүчтэй гэгч нь шуналтай соронгоо алхалхад газар хийсч буй навчис гутлын уланд бяц гишгэгдэнэ. Сэтгэлийн гүнээс тэгэхдээ гуниг нэг л өөр өөр давтамжтай гарч ирнэ. Энэ тухай бодох хэрэг надад алга. Би угаасаа азгүй амьтан чамайг бодох эрх надад байхгүй. Тэгэхдээ л яагаад яагаад хэлэх үг алга энэ бодлыг орхих юмсан.

Бодол.

Намрын улирал - Дулаахан мөртлөө хүйтэн улирал. Гандаж хатан үхжин үгүй болж байгаам мөртлөө үзэсгэлэнтэй. Зуны налгар өдрүүд дуусхад бие минь өөрийн эрхгүй алжаан сулбайх мэт. Сэтгэл минь мөчирнөөсөө салан унах гэж буй навчис шиг дэнжигнэн гуньхарна. Сэрүүн салхи үлээхэд хатсан навчис хөлөн доогуур чимээгүйхэн хийсч илч нь буурч уйдсан мэт нарны цацраг нүд гялбуулан цацрана. Модон сандал дээр уйтгарлан ганцаараа суухдаа эргэн тойронгоо ажиглана. Будаг нь гарч гандсан мэт хар куртканыхаа баруун талын жижигхэн карманаас ганц янжуур гарган ирж амандаа зуулаа. Зун болохоор хос залуус хөтлөлдөн алхаж, жоохон хүүхдүүдийн инээлдэн тоглох чимээ түгсэн байдаг энэ газар нэг л зэлүүд болжээ. Ямар нэгэн зүйлийг надаас нуух мэт тэнгэрийн үүлс хаашаа ч хийсэлгүй хөвсийнө. Өмднийхөө арын карманаас "Фэско" хэмээн бичсэн орос шүдэнз гаргаж ирээд зөөлхөн зураад тамхиа асаалаа. Нүдээ аниад хүчтэй гэгч нь сорход хоолойн дээр тулан хавьрах мэт гулган цээжрүү минь урсан орлоо. (Гарч тамхи татлаа)

First Post.

Анхныхаа постыг өөрийнхөө бодлоос эхлүүлий гэж бодлоо.
Намар намар гэдэг үг өөрөө их сонин байгаам шүү утгыг нь тайлж унших боломжгүй. Ингээл бодоод байхад нэг л мэдхэд намрын шаргал өдрүүд эхэлсэн байна байхдаа.