To have and have not

Ойрдоо уяран сонсоогүй Тиаматаа жаал чагчнаж суунгаа өөрт минь төрсөн эргэцүүлэлээ өөртөө зориулан бичих хүсэл төрөвөө. Хүн гэдэг амьтан (байнга л хэрэглэдэг нөгөө л үг) тэгээл сэтгэлийн амьтан юм дөө жоохон юман дээр баярлаж догдлосон сэтгэлээр хандаал тэгээл дахиал жижиг юман дуугаа хурааж бодож болсон царай гаргаал дотроо мд уурлаад ч байгаа юм шиг тэгсэн хэрнээ гомдоод ч байгаа юм шиг хором секунд минут тутамд нөгөө төрсөн сэтгэгдэлээсээ болж хувирч өөрчлөгдөөл өөрөө өөрийгөө ойлгохгүй юу хүсээд байгаагаа ч мэдэхгүй байгаа юм шиг бөөн төөрөгдөл эргэцүүлэл эцэст нь хэнд ч хэрэггүй баахан бодлууд нь биш бусадын хэлсэн үгэнд ороол өөрөө өөрийгөө захираад ч байгаа юм шиг үгүй ч юм шиг жинхэнэ би байгаа ч юм уу үгүй ч юм уу ер нь ч бодмооргүй зүгээр л машин аяатай бүхнийг автоматаар хийдэг усан тэнэг болвол амар ч юм шиг төөрөгдөл бас энийг бичих гэж бодсон бас л гайхширал хаана байгаагаа юу бичээд байгаа ч мэдэхгүй угаасаа усан тэнэг ч юм уу араамандаа жаажгана пиздака гээд өөртөө хэлмээр ч юм шиг эсвэл солиотой нэгэн бодол эсвэл зүгээр л тэнэглэл хийх юмаа олж ядсан уйдсандаа галзуурч яваа хүн эсвэл уран хугарч байхгүй болж нэгэн жишээ заза энийг бичээд бодоод байсан нөгөө гутралын бодлууд нь эргэлдээд эхэллээ... Тэгэхээр бодох шаардлага алга зүгээр хэвтэх хэрэгтэй байх...