Гарчиггүй.

Манарцан, ууцан, согтоцон, бодолгүй үхцэн юм шиг чимээгүй таг далы мөрөөдөлд автцан.
Анатемагын 08-ыг сонсцон, гуниглацан.
Элдэв зүйл бодохгүй, бодолшгорохгүй гүрийлээ.Сэтгэл хоосон оргиол, тэр л орон зай нөхөгдөхгүй, сэтгэл хангалуун бус.
Уйтгар, гуниг, ганцаардал дахиал намайг эзлэн түрэмгийлэн авах шиг л байна.
Тансаг аялгуун дунд ганцаараа хатуу дарс уун сэтгэл дунд нуугдаж буй гаргаж чадахгүй байгаа эмоцоо гарган бухимдал гансарлаа тайлахсан...
Ахархан жижиг зүйл дээр өөрийгөө зовоож байгаа ч юм шиг. Мэдэх юм алга амьдрал өөрөө тэр чигээрээ кайф ч юм уу ингэж зовлонд автаж буй маань хувь хүний амьдарлыг мэдэрч буй мэдрэмж ч юм шиг. Хүн бүр амьдарч хүн болсноо өөр өөр л мэдэрдэг байх миний хувьд ингэж мэдэрч байгаа ч юм шиг. Мэдэх юм алга болий хамаг бодол минь салхинд туугдах навчис шиг хийсчихлээ.