Бла бла бла

Дэлгэр зуны цаг нэгэнтээ өнгөрчээ хүсэж байсан намар нэгэнтээ болжээ. Гайхамшигт энэхүү улиралыг үзэхээр алс холруу яван амарч хорвоо ертөнцийн этгээд орчинд дасан орж уусан хүн төрөлхтөний бүтээсэн аугаа их бүтээл болох хөгжим хэмээх зүйлийг сонсож тэрхүү гайхамшигт таашаалыг мэдрэн дахин хэзээч давтагдахааргүй таашаалыг мэдрэх юмсан. Одоо бодож байхад 2 байна уу 3н жилийн өмнө өвлийн тэсгэм хүйтнээр хотоос хэдэн зуун км цаана очиж амрахдаа цаст уулийн өндөр нуруун дээр гаран нэгэн хамтлагыг сонсож байсан уудам цэлгэр хязгаар үгүй цэнхэр тэнгэр хаяа дагуу харагдах асар уужим том цав цагаан тал нэг ч үүлгүй нарны хурц гэрэлд тэр бүгдийг ширтэн харж тэрхүү хөгжимийг сонсож байхад хичнээн их зүйл сэтгэл зүрхрүү яван орж тэрхүү хөгжим, байгалийн тэр онгон, хязгааргүй байдал зэрэг хамтран нэгдэж ямар таашаал өгч байсанг үгээр хэлхийн аргагүй. Одоо нэгэнтээ тэр таашаалыг тэр үе шиг авсан тийм зүйл санаанд буухгүймаа. Хөгжим сонсож, ном уншиж, гайхалтай кино үзэж хийсвэрлэн төсөөлж хаая архидан согтуурхаж хаая аз жаргалтай мэт хаая уйтгарлан гансарч юуг ч ойлгохгүй тамхи татан мэдрэл муутайм шиг видео тоглоом тоглож нэгэнтээ залуу нас дуусаасай. Хүн болгон нийгэмд хэрэгтэй зүйл бүтээж хүн болгон нийгмийн үлгэр жишээч байдалаар битий амьдраасай. Дуртай зүйлээ хийж хүссэнээрээ эрх чөлөөтэй...